Vorige week de 20 weken echo gehad en om maar gelijk met het goede nieuws te beginnen: dit kindje heeft geen klompvoetjes! Om dit gelijk te nuanceren: voor de rest was ook alles goed, voor zover ze dat op de echo kunnen zien.
Het is natuurlijk fijn dat er dit keer geen klompvoetjes zijn, maar we weten ook dat er ergere dingen aan de hand kunnen zijn. Op het eerste gezicht lijken de vitale organen (hersenen, hart, nieren, etc.) het echter gewoon goed te doen. Ook heeft de echoscopist geen hazenlip of open rug gezien.

Dat is dus wel een geruststelling, al is niet alles op zo'n echo te zien. Maar daar gaan we ons niet druk om maken.

Het geslacht hadden we wel willen weten, maar dat was jammer genoeg niet goed te zien. En je hebt niets aan een uitspraak als "ik kan het niet met 100% zekerheid zeggen, maar het lijkt een jongen/meisje te zijn". Dan weet je het nog niet zeker en kun je net zo goed niets weten. Is dus weer gewoon afwachten.

Ik voel me op zich prima. Als Tom een paar slechte nachten heeft ben ik wel eerder moe de dagen daarna, maar dat is logisch. Verder heb ik steeds vaker en sneller last van onderrug en billen. Ik heb de fysiotherapeut gebeld en daar heb ik binnenkort een afspraak. Kan hij me tips geven over oefeningen en houding om zo bekken en heiligbeen (want daar zitten de problemen) te ontlasten. Het jammere is dat ik vooral snel last krijg met lopen. En dat doen we juist zo graag.

Momenteel zitten we allemaal een beetje in de lappenmand; het begon met Jaaps keelontsteking (daarmee gaat het nu de goede kant op), Tom hoest en snottert en ik snotter sinds vannacht en voel me niet erg fit.

Tom is nu echt zijn evenwicht aan het testen door zich af te zetten van de bank, even los te staan en dan op zijn kont te vallen. Ook zittend laat hij zich langzaam achterover vallen. Gisteravond kwam hij er achter dat dit op de houten vloer toch een beetje zeer doet... Verder stapt hij nu bijna los over van tafeltje naar bank. Het begin (van los staan/lopen) lijkt er dus te zijn. Hij heeft nu ook de lieveheersbees-op-wielen ontdekt. Hij 'loopt' er op zijn kniëen achter en als je hem op zijn voeten zet loopt hij er ook gewoon achter. Hij kan er ook echt mee sturen en dus een rondje maken. Hij vindt het ook nog eens leuk, ook belangrijk!

Hij is ook een boekenwurm aan het worden. Hij haalt dan een boek uit de kast en komt er mee naar je toe kruipen. Dan wil hij op schoot met jou een boekje lezen. Je moet dan wel een beetje doorlezen, de bladzijden moeten snel omgeslagen worden. Geduld is niet echt zijn sterkste kant!

Hij heeft sinds vrijdag nieuwe spalkjes. Ze zijn mooi blauw aan de buitenkant, met een brandweerman en -auto erop. We hoopten dat hij nu weer door zou gaan slapen (zijn oude spalkjes bleven 's nachts niet meer goed zitten), maar dat is helaas niet zo. We weten niet precies wat er aan de hand is, maar misschien wordt hij wakker door tandjes of door zijn verkoudheid. We weten het niet. Maar hopelijk is het gauw over en slaapt hij weer gewoon door.

Zijn jullie weer op de hoogte.

Liefs,
Maya