(geschreven 21 juli maar nu (23 sept.) pas geplaatst)

De filosoof en de komediant; zo kunnen we die twee nu wel een beetje omschrijven. Qua uiterlijk zijn de jongens al best verschillend, ook qua doen en laten zijn ze -op dit moment - best anders. Tom is toch wel de grote (na)denker en soms een beetje een piekeraar. Dat resulteert regelmatig in boze buien, ook omdat hij zelf wil bepalen hoe alles gaat (tot en met welke kleren hij aanwil). En het levert vaak lastige levensvragen op als "hoe groot ben ik gegroeid als ik 4 jaar ben?" en "kunnen mensen ook dood gaan?".... Tom was in Griekenland mateloos geinteresseerd in de "dooie dokter" (of eigenlijk Asclepius, de Griekse god van de geneeskunde. Bij het theater van Epidavros was een plek aan hem geweid met doktersinstrumenten en beelden. Dat soort dingen vindt Tom dan mateloos interessant, maar waar was die dokter nou gebleven. "Die is dood". Tom: "waar is hij nu dan?". Ik: "onder de grond". Tom: "wat doet hij daar dan?". Ik: "Liggen". Tom: "wat kun je allemaal als je dood bent?". Ik: "alleen maar liggen, dan kun je verder niets meer". Tom: "waarom dan?".
Dat hield hem dus wel bezig, tot wel een uur nadat we bij het theater wegwaren.

Bas doet de hele dag alleen maar lollig. En maar kijken of iedereen hem wel ziet en om hem lacht. In de weken voor de vakantie en in de eerste weken van de vakantie zat Bas in een iets minder gezellige fase. Alles zelf willen ("ZELF!!!"), als er iets moet gebeuren eerst papa zeggen, dan mama en omgekeerd (of opa en oma), heel veel aandacht vragen, veel boos doen, Tom pesten en soms bijten. Echt even een fase van zijn eigen ego (om maar in Grieks-Latijnse sferen te blijven) ontdekken en te doen gelden. Tot onze verbazing vond Bas de zee ook best eng (normaal is Tom was terughoudender met dit soort dingen), terwijl Tom vanaf dag 1 zonder angst in de golven rondspetterde. Pas ver in de 2e week wilde Bas wel de zee in, tot die tijd was het wel-niet-wel-niet, wat meestal toch niet bleek te zijn. Onderweg in de camper vermaakte Bas zich met het op de grond gooien van al het speelgoed, als alles dan op was werd het natuurlijk huilen. In de loop van de vakantie draaide hij ontzettend bij en werd hij weer gewoon gezellig. Na thuiskomst (en weer invoeren van de 3 R'en...) was hij weer snel de 'oude' vrolijke Bas. Weer een fase overwonnen!

De vakantie was in ieder geval heerlijk. De jongens hebben het (ieder op zijn eigen manier) geweldig gedaan. De heen- en terugreis waren lang, we hebben toen wel veel uur per dag gereden. Maar wij en de jongens vermaakten ons met kinderliedjes zingen (van verschillende cd's), dvd's kijken en met auto's spelen. In Oostenrijk was niets van dit alles nodig want de tunnels waren genoeg vermaak. "TUNNEL!!!!! WHIIIIEEEEEEE" werd er dan de hele tijd geroepen. Tom zag een tunnel eerder aankomen dan wij, op een of andere manier ziet hij dan dat de weg verderop anders echt niet langs die berg zou kunnen komen.

Op de boot ging ook alles goed. Tom vond het wel erg indrukwekkend allemaal, soms ook wel eng. Alles is ook zo groot en maakt herrie, en daar houdt hij niet zo van. Maar vaak wint de nieuwsgierigheid het ook wel van de angst. Bas snapt nog maar de helft en heeft nog de leeftijd dat hij niet zo veel eng vindt. Op de boot ging de tijd ook best snel. Beetje eten, slapen, rondlopen, buiten kijken, in een van de restaurants stond een groot speeltoestel daar zijn we ook een aantal uur geweest.

Zowel heen als terug was het slecht weer in Italië en Oostenrijk, dus heen voeren we de warmte tegemoet en terug dus omgekeerd. We hebben heen en terug op dezelfde plek bij de Brenner overnacht (op de P van een Gasthof) en daar was het beide keren rond de 5 graden.

Verder ging ook alles goed met de camper. Het rijden, het slapen van de jongens, we stonden altijd aan of vlakbij het strand dus vermaak genoeg. De ene keer met kiezels en de andere keer met zand, die afwisseling was ook leuk.
In winkeltjes kreeg Tom steevast een lollie of iets anders, ze waren weg van zijn blonde haren (Bas was meestal niet mee, die sliep dan). Ook in dorpjes konden de Grieken het vaak niet laten om Tom of bas even over het bolletje te aaien.

We hebben heerlijk gegeten. Bijna elke dag uit eten, maar een paar keer ge-BBQ't of zelf gekookt. heerlijke tzaziki, griekse salade, brood, souvlaki, verse hele vis, calamares, dolmata, gevulde tomaten. Ook vaak frappes gedronken, echt een traktatie voor midden op de dag.

Wat dat betreft denken we met weemoed terug aan het tijdloze van de vakantie. De enige zorgen die je hebt is waar je gaat staan, waar je je tanks vult of leegt en wat/waar je eet. Back to the basics dus. Tom zegt nu al dat hij volgende keer weer naar Griekenland wil. Dat kan wel hoot, met het kleine campertje, zegt hij dan (we hebben nu het gele campertje van Vic en Tjitske overgenomen, of eigenlijk gekregen).

Met de hitte viel het mee. Natuurlijk was het warm maar we hebben er bijna nooit last van gehad. De jongens gingen laat naar bed (rond 20:30). Eerst Bas en als hij sliep ging Tom. Anders hielden ze elkaar wakker daar in de alkoof. Overdag sliep Bas binnen en Tom buiten op een stretcher.
Nu zitten we alweer ruim 3 weken in ons gewone ritme, al is de zomervakantie hier nu aangebroken. Op een of andere manier gaat dan alles wat rustiger, ook omdat op ons werk veel mensen op vakantie zijn. Het weer is nu wisselvallig. De week na de vakantie was het hiet super mooi weer, dus makkelijk acclimatiseren. Sindsdien is het dus wisselvallig, al is het nu wel weer boven de 20 graden. Vooral 's avonds klaart het op.

Gelijk na terugkomst hebben we onze kippen gehaald (deze hadden we al 'besproken'). Het zijn 4 wyandottes van inmiddels bijna 4 maanden oud. Ze hebben namen: kippiekip, dottie, kuiken en tokkietok. Alleen weet ik niet meer wie wie is, Tom heeft de namen bedacht.

Verder hebben we een speeltoestel aangeschaft, het huisje met glijbaan staat, de schommel wacht nog op het misschien verplaatsen van het toestel, maar daarvoor moet nog een hazelaar weggehaald worden die nogal goed vastzit. Voor de schommel zijn ze toch nog een beetje jong, huisje en glijbaan vinden ze nu al geweldig. Tom kan al helemaal zelf het trapje op, voor Bas is het nog een beetje hoog/groot. Dat valt wel op: Bas leek de grote held overal in, met net als Tom toen hij ca. 1,5 was, wordt Bas nu ook wat banger voor dingen (ook grotere dieren). Hij zal nu meer nadenken over risico's enzo. Tom is inmiddels al stuken minder bang. De angst voor honden blijft (al wel minder), maar bij de kinderboerderij druft hij wel alle dieren, incl. varkens en ezels, te aaien. Dus Bas trekt zich ook weer aan Tom op, dat had Tom destijds niet vandar dat het bij hem zo lang heeft geduurd. Laatst bij de dierenarts heeft hij nog een puppy geaaid en op kittens is hij helemaal gek.

Uit Griekenland hadden we een katje meegenomen, zwart en Siepie gedoopt. Na terugkomst bleekj ze toch te fel (krabben en bijten, speels maar iets te hard) en als geluk bij een ongeluk bleek een collega juist op zoek je zijn naar een jong poesje. Dus Siepie, die toch een deel van de Griekenlandreis met ons heeft doorgemaakt, heeft inmiddels een ander goed huis. We waren al van plan om na de vakantie een jong katje uit het asiel te halen, nu hebben we even besloten daar mee te wachten. De jongens (vooral Bas) zijn toch nog iets te jong en eigenlijk vinden we het sneu voor Ko, die het nu zo goed doet. Ko is helemaal niet meer bang voor de jongens en laat zich ook aaien. De jongens op hun beurt zijn ook weg van Ko, hij is de eerste die ze roepen als ze thuiskomen.

Bas kan inmiddels goed vertellen wat hij wil, kan, ziet. Zijn woordenschat is uitgebreid met klimmen, springen, visie kijken, glijbaan ("jijba"), kulukulu (haan), af, op, in, uit, binnen, buiten, boven, beneden, verstoppen en dan "1,2,3,7,8,10!", stenen gooien, koekje eten, schoenen aan/uit, luier om, varken aaien, ook, nog een, eet smakelijk allemaal! En nog veel meer waar ik nu niet op kan komen. Hij kan ook al hele zinnen maken (nee wil niet groene schoenen aan, wil blauwe schoenen aan). Hij vraagt vaak "lekker?" als je iets eet (of als hij je een kusje gegeven heeft!), hij wordt ook wat knuffeliger.

Natuurlijk doet en zegt hij nog steeds alles na wat Tom doet/zegt. Dus ook van net iets te hogen dingen afspringen en vervolgens dus op zijn hoofd vallen (niet hard maar wel schrikken). Hij is nog steeds gek op zingen en kan 'miertje' al grotendeels meezingen, zo ook 'olifantje in het bos'. Verder verzint hij graag zelf teksten op melodien en zing deze dan op de fiets. Hij noemt Tom vaak Tommie, ook als hij hem roept. Hij zegt trouwens nog steeds 'Kom' in plaats van Tom, of dus Kommie.

Op de fiets moet je nu je aandacht goed verdelen: Bas die voor zit en van alles aanwijst en om reactie vraagt, Tom die van alles vertelt, vraagt en ook aanwijst.

Tom is ook veel bezig met wat er komen gaat: school en de BSO. Soms wil hij ineens niet meer groot worden of zijn, dan wil hij gewoon net als Bas niets hoeven en 'baby' zijn. Maar andere keren vindt hij het juist weer heel interessant om bij de grote kinderen te horen.

Hij heeft op Kideo een grote vriendin: Sem. Ze is op een week na even oud als Tom en is een levendig en lief brutaal meisje. Tom trekt zich qua durven en doen wel aan haar op denk ik, al kan hij bij Kideo ook gek doen en veel kinderen meekrijgen. Jammergenoeg gaat zij straks naar een andere school, ze woont ook aan een andere kant van Assen. Omdat Tom naar een andere BSO gaat (niet naar die van Kideo dus) zullen ze elkaar na januari dus niet meer zien...

Fietsen wil Tom nog niet... Hij is 1x, met veel hulp van papa, naar opa en oma Wim&Janny gefietst om de vlag te kunnen krijgen, maar sindsdien is het ook afgelopen. Ookal is zijn zadel hoger gezet, het blijft ook best zwaar trappen. Maar het is een standaard fiets, net als andere kinderen hebben, dus waar het nou aan ligt...?
Bas past nog niet op de loopfiets dus die moet nog even geduld hebben. Maar we zien het aankomen dat Bas straks eerder kan fietsen dan Tom.

Afgelopen weekend zijn we voor het eerst zonder buggy naar de kinderboerderij gelopen. Ging goed, Bas heeft bijna alles gelopen, alleen laatste stukje op de nek. Maar hij is dus wel in training (om dat 'luie' er uit te krijgen)!

Verder kent Bas, na weken intensief oefenen en alles blauw noemen, nu de kleuren (blauw, rood, groen en oranje gaan altijd goed, geel wil hij nog wel een oranje noemen). Dat is typisch Bas: oefenen tot hij het kan. Tom kon vaak zomaar ineens dingen, zo ook de kleuren.

Eten gaat met Bas een stuk beter dan eerst. 's Ochtends pap of in het weekend croissant of broodje, fruit en het toetje gaan er razendsnel in. De rest - brood, koekje, avondeten - ook steeds beter maar wel ontzettend traag. Hij eet niet zozeer langzaam maar treuzelt heel erg. Ook speelt hij met een hap eten of zit er lang naar te kijken. Of hij houdt een hap heel lang in zijn mond. Krijgt ie ons soms wel mee op de kast... Tom eet supergoed. Avondeten ook, hij probeert bijna alles en eet altijd zijn bordje leeg.

Tom zegt nu vaak iets wat we dan vervolgens niet verder mogen vertellen. Dat is echt heel lief, vooral dat gezicht dat ie er dan bij trekt. Ik heb het idee dat ie dat van Sem heeft, lijkt me echt een meisjesding.

Ze gaan rond 19:30 naar bed. In Griekenland was dat dus veel later, maar later naar bed betekent helaas niet dat ze ’s ochtends iets langer slapen. Thuis in het gewone ritme, dus ook naar kideo, werden ze hier veel te moe van. Dus gaan ze weer op de ‘gewone’ tijd naar bed. Tom heeft nu weer lampje met tijdschakelaar, hij moet blijven liggen en stil zijn totdat het lampje aan is. Doordeweeks is dat 6:30, in het weekend 7:00. Heel soms slaapt hij er dam doorheen… Bas slaapt dan ook door omdat het dan lang stil blijft. Bas slaapt namelijk heel licht.


Ter afsluiting wat technische gegevens:
Tom: boven maat 110-116, onder ca. 98-104, schoenmaat ca. 25-26 (afh, van soort schoen en merk).
Bas: boven maat 86 - 92 , onder 80 (soms al 86), schoenmaat ca. 22, luiers maat 4+