Vorige week maandag was het zover: er zijn toen foto's gemaakt van zijn voetjes. Aan de hand van deze röntgenfoto's kon de orthopeed bepalen wat voor operatie nog nodig is om Toms voetjes 'recht te zetten'.

Het ging maandag niet allemaal zoals gepland. We waren keurig op tijd bij de röntgenafdeling. Daar bleek dat Dr. Rijnberg, die bij de foto aanwezig moest zijn, helemaal niet in Arnhem was maar in Velp zat. Foutje van het 'secretariaat' van de afdeling orthopedie. Om er voor te zorgen dat de foto toch gewoon gemaakt kon worden heeft Dr. Rijnberg telefonisch instructie gegeven aan een assistent (of arts in opleiding). Vervolgens zou Dr. Rijnberg ons bellen om de foto's te bespreken.

Toen konden we dus alsnog naar de röntgenafdeling. Daar mocht in de eerste instantie maar één van ons mee naar binnen. Dat vonden we nogal raar en dit hebben we ook laten blijken. Toen mochten we wel allebei mee.
Het maken van de foto was wel zielig voor onze Tom. Zijn voetjes moesten namelijk echt in een bepaalde stand gehouden worden, wat natuurlijk niet zo prettig aanvoelt. Hij heeft het dus ook op een brullen gezet. gelukkig was dat na de foto snel over. Daarna moesten we naar de gipskamer voor nieuw gips. Dit gewoon zoals anders.

Eind van de dag belde Dr. Rijnberg. Toms voetjes zien er goed uit! Nou ja, voor klompvoetjes dan... De 'simpele'operatie is (in de eerste instantie) voldoende om zijn voetjes recht te krijgen. Zijn achillespees wordt verlengd en er wordt nog wat kapsel losgemaakt. Bij de uitgebreidere operatie zouden ze ook aan de botjes komen. Maar dat is nu dus niet nodig. Ze sluiten niet 100% uit dat het ooit alsnog nodig is, maar laten we daar maar even niet van uit gaan.

14 juni moeten we naar de anesthesist. Dan wordt gekeken naar Toms lichamelijke gesteldheid om zo de narcose te bepalen. Tom staat nu al op de wachtlijst voor de operatie. Deze zal over 6-7 weken plaatsvinden. Dus in week 28 of 29. De definitieve datum horen we op 14 juni. Spannend hoor, dat het nu echt dichtbij komt. We zien er wel tegen op dat ons kleine ventje straks onder narcose moet en geopereerd wordt. Maar het is wel weer een stap verder in de behandeling en een stap dichter richting een gipsvrij leventje.

Sinds een paar weken krijgt Tom onder het gips een speciaal laagje met een soort zinkzalf-gaas. Hierdoor heeft hij bijna geen last meer van een geirriteerde huid. Het gips moet er wel 2 weken omblijven, waarschijnlijk omdat deze manier van gipsen duurder is. Maar dat gaat dus ook prima.

Qua voeding krijgt ie nog steeds 5 flessen van 180 ml water (+ 6 schepes). Ook nog steeds deels Friso Normaal en Friso Extra (voor hongerige baby's), al wordt de verhouding Extra wel steeds groter. We hebben namelijk het idee dat ie sinds een paar dagen weer meer honger heeft. Hij huilt weer vlak na de fles, hij slaapt korter, zowel overdag als 's nachts en is wat minder tevreden. Dus we gaan nu meer Friso Extra geven. Als dat niet helpt gaan we maar weer naar het Cb voor advies.

Maar over het algemeen is Tom erg blij en tevreden. Hij lacht veel en probeert alle geluiden uit. De afgelopen week was het hoge tonen week. Lag ie echt te gillen in de box. Dat is nu weer over. Nu is ie denk ik bezig met omrollen. Hij rolt al steeds van rug naar zijn zij. Maar nog niet door naar zijn buik.
Grijpen doet ie ook nog niet bewust. Maar zit er wel aan te komen.

Nu heb ik lamme armen dus ik stop ermee.

Liefs!

Jaja, onze bikkel moest vorige week dinsdag weer voor een prik naar het consultatiebureau (lang woord, dus hierna CB). En wederom was ons ventje de grootste bikkel. Hij bleek maar lachen tegen alles en iedereen. Tegen de assistente die zijn hoofd opmat en hem woog. Tegen alle andere ouders. tegen de arts. Tijdens de prik werd zijn hoofd even paars (er dreigde een heleboel geluid uit te komen), maar er gebeurde niets. Daarna was het gewoon weer lachen.

Tom is goed op gewicht, hij zit een een 'curve'. Dat gaat dus goed. Hij is dus weer goedgekeurd voorlopig.

Verder gaat het ook goed met hem. Hij is erg vrolijk, op op de kinderopvang. Daar staat ie nu al bekend al praatgraag lachebekje! Verder wil hij steeds vaker rechtop zitten (op schoot). Hij ligt nog wel graag in de box, maar de wipstoel raakt ook in trek. Kan meneer alles tenminste goed volgen.

Bewust grijpen doet ie nog niet, wel gaat zijn knuistje steeds gerichter richting allerlei voorwerpen. En als ie dan toevallig iets vastgrijpt gaat dat gelijk zijn mond in. Ongeacht wat het is: slab, luier, jasje, babybjorn. Als je hem draagt heeft ie ook steeds zijn mond open en zijn tong half naar buiten. Alles waar zijn mond tegenaan komt wordt dan ook lekker nat! Ziet er wel erg schattig uit.

Volgende week maandag de grote dag: röntgenfoto's van zijn voetjes!

Dat was het weer even van het Tom front.