Wat een feest, wat een feest!
Dat was het afgelopen zondag, 28 januari. Alle opa's, oma's, oom en tantes waren van de partij. Tom vond het prachtig en is ontzettend verwend met mooie cadeau's!

Ik zet ze even op een rij:

Opa en oma Sprokholt: een driewieler met duwstang
Tante Willeke: houten blokken-trein
Opa en oma Janssen: Fisher-Price Garage, gitaartje
Tante Marlies: Bert en Ernie
Oom Bob en tante Anouk: badspeeltjes en een houten puzzel
Annelies en Arnaud: boekje Tommie is Jarig
Floor en Jeroen: telefoon met geluid
Buurvrouw Hilde: houten puzzel

En niet te vergeten, van papa en mama een Wheely Bug; dit is een soort loopwagentje in de vorm van een lieveheersbeestje, waar Tom op kan zitten of achter kan lopen. En daarnaast had papa nog een plastic kiepwagen voor Tom gekocht.

Tom heeft de hele dag, met rode konen, genoten van alle aandacht en speelgoed. Tussendoor heeft hij gewoon geslapen (wel iets korter dan anders).

Rond 12:00 was de hele familie compleet en werd er gezongen. Met enige vertraging gingen bij hieperdepiep hoera ook Toms armpjes de lucht in. Daarna werd de door mama zelf gemaakte taart aangesneden. Voor Tom hadden we een apart taartje gemaakt. Tom vond het lekker, maar het was iets te druk om er echt van te genieten. Later heeft hij er nog wel lekker van gegeten.

Klik hier voor foto´s!

Tom heeft die dag ook heerlijk gesnoept van wokkels en nibbits, spekkies, leverworst, komkommer. Alles ging er in!

Maar wat een grote vent is het alweer geworden, het jaar is voorbij gevlogen!
Het eerste halfjaar, en dan vooral de eerste maanden, waren zwaar. Vooral vanwege het vele ziekenhuisbezoek en de daarmee gepaard gaande zorgen. Sinds hij gipsvrij is en zich motorisch normaal lijkt te ontwikkelen zijn de zorgen een stuk minder. We 'hoeven' nu alleen maar te genieten van zijn ongelofelijke vrolijkheid!

We kijken wel uit naar het bezoek aan dr. Rijnberg vrijdag. We hopen dat het zo goed gaat als het lijkt. Als Tom stapt zet hij soms nog zijn linkervoetje een beetje scheef. Maar dat schijnen veel kleine kinderen te doen in het begin. Maar laten we het oordeel van de expert maar even afwachten.

's Ochtends op zijn verjaardag troffen we Tom trouwens zittend aan in bed! Gelukkig stond zijn bed al op een lagere stand.
Vanochtend lag hij op zijn buik te slapen. Zich omdraaien in bed deed hij al, maar dan werd hij steeds wakker. Nu kan hij dus wel op zijn buik slapen.
Hij slaapt de laatste nachten afwisselend heel goed of vrij goed. Vannacht 2x wakker geweest, de nachten daarvoor niet of 1x. En dan doorslapen tot bijna 7:30. dat is pure luxe voor ons!

Warm eten is de afgelopen week weer een crime. Er gaat geen hap in. Yoghurt de ene keer wel en de andere keer niet. We denken echt dat hij zijn willetje aan het tonen is. Vanavond gaan we hem maar eens echt met de pot mee laten eten: sperziebonen, aardappels en schnitzel. Mag ie het zelf van zijn bordje pakken en in zijn mond stoppen. Misschien wil hij dat wel: het zelfde eten als papa en mama, op dezelfde manier (met uitzondering van bestek).
Het kan ook alleen maar vooruit gaan nu...

Sinds een paar dagen krijgt hij gewone melk ipv poedermelk. Eindelijk zijn we van die dure troep (nou ja...) af. Hij vindt het gelukkig gewoon lekker. We moeten er nu alleen goed aan denken altijd melk in huis te hebben.
Hij krijgt nu ook vitamine D; dit zit standaard in poedermelk en niet in gewone melk. Tot hij 4 is krijgt hij 5 druppels per dag.

Vandaag viert hij zijn verjaardag op de Petteflet. We hebben de videocamera en fototoestel meegegeven. We zijn benieuwd wat dat oplevert!
Tom trakteert ook op de groep: Nijntje koekjes en liga... Erg origineel is het niet, maar op deze leeftijd (Tom snapt er toch nog niets van) vonden we het onzin er veel werk van te maken.
Die tijd en energie hebben we in het feest thuis gestoken!

Groetjes,
Maya

Met onze Tom - alweer bijna een jaar oud! - gaat het erg goed. Hij is nog steeds ongelofelijk vrolijk. Op de Petteflet wordt hij hierom geroemd en de leidsters lopen met hem weg. Hij kruipt de hele verdieping door, doorkruist hierbij alle groepen. Kindjes die in de weg liggen worden opzij geduwd. Of hij klautert gewoon over ze heen.

Hij is gek op andere kindjes, maar gaat niet altijd even zachtzinnig met ze om. Hij test soms speeltjes uit op hun hoofd, of steekt een vinger in een oog. Maar hij heeft geen kwaad in de zin, het is eigenlijk gewoon contact zoeken.

Hij eet weer goed; s ochtends pap, tussendoor fruit, tussen de middag 1,5-2 boterhammen, tussendoor koek/liga/soepstengel en s avonds warm eten.Hij heeft maandenlang alleen potjes gelust, maar inmiddels lust hij ook weer zelfgemaakte maaltijden. Meestal is fijnprakken met een vork voldoende, maar als er iets hards inzit (zoals maïs gisteravond) dan moet toch de staafmixer erop.

Hij begint wel trucjes uit te halen. Als hij aan tafel wil klieren gaat hij met open mond met zijn hoofd schudden, terwijl hij eten (brood/pap/warm eten) in zijn mond heeft. Als je dan neezegt lacht hij. Hij zit sowieso geen seconde stil in zijn stoel, het gaat van links naar rechts, van achter naar voren. Soms klapt hij bijna met zijn tanden op tafel.

Ook gooit hij na het drinken steeds zijn tuitbeker weg, of houdt deze ondersteboven. Deed ie in het begin echt niet maar probeer het maar weer eens af te leren. Voorlopig dus niet zonder tuit laten drinken (al kan hij dit wel).

Hij kan ook al uit een rietje drinken. Ook eet hij zijn brood zelf, hij pakt een stukje op met zijn hele knuist en stopt zit in zijn mond. Alles zit er dan onder maarja dat hoort er bij. Koek/biskwie/soepstngel gaat er goed in, dit eet hij ook zelf. Hij kan nu zelfs het laatste kleine stukje opeten (eerder gooide hij dat weg, kreeg hij niet in zijn mond).

Mijlpaal: sinds eergisteren kan hij zich vanuit kruipstand aan de bank optrekken tot staan! Ook kan hij nu van kruipstand zelf weer gaan zitten. Ook kan hij sinds een paar weken stappen, je loopt dan achter hem en hij houdt dan je handen vast. Dat gaat dan al best snel, vooral als hij naar mama of papa toe loopt. Hij houdt je vooral vast voor evenwicht en niet persévoor steun. Hij staat dan dus op eigen beentjes. Hij zet ook zijn eerste stapjes langs de bank. We zijn benieuwd hoe dit lopen zich gaat ontwikkelen.

Hij tijgert nog steeds dat het een lieve lust is. Kruipen gaat niet gebeuren denk ik. Hij trekt wel vaak zijn kniën onder zich, maar zodra hij vooruit gaat glippen ze onder hem vandaan. Hij heeft dus ook een nieuwe hobby: op ons klimmen. En dan ook gaan staan. Heel leuk, want hij komt echt naar je toe als je op de grond zit om eens lekker op je te spelen. Gezellig hoor!

Wat hij al kon, maar lang niet deed en nu wel weer, is van buik naar rug. Heeft hij vorige week in Oostenrijk ontdekt. Daar deed ie het op bed, keer op keer, puur om uit te sloven. Nu doet ie het thuis ook, op het kleed en op de houten vloer. Eerst ging het nog wat lastig waardoor hij at harder met zijn hoofd op de grond kwam. Maar na 2x zag je het hem heel voorzichtig doen. Nu doet ie het constant. Leuk om te zien. Hij kan nu dus echt alle kanten op.

Hij speelt nog steeds erg graag met zijn blokken en de bekers van de stapeltoren. Hij probeert zelf om te stapelen, met wisselend succes. Zijn coördinatie en fijne motoriek ontwikkelt zich volgens mij goed, hij zit steeds vaker te priegelen met dingen. Hij wil nog steeds graag dingen ergens op/in/onder/uit doen, en dingen ergens naar toe brengen en weer meenemen.
Hij zet nu ook vaak iets goed neer, bijvoorbeeld een poppetje op zijn voeten.

Hij kan de stoffen bal ook rollen en gooien, vaak zelfs de goeie kant op. Autos snapt ie nog niet echt, deze gooit hij om.

Hij is nu ook echt geïnteresseerd in boekjes. Hij plundert vaak zijn plank (de onderste) in de boekenkast. Sommige boekjes zijn favoriet en deze worden dan aandachtig bekeken. Ook als je met hem leest houdt ie zijn aandacht er langer bij en raakt ie dingen aan met zijn vinger. Op een gegeven moment belandt het boekje toch weer op de grond, maar goed. Hij is in ieder geval geïnteresseerd.

Qua praten zegt hij nu echt gericht papa en mama. Ook zegt ie "ha-t" of ha-tsj" als hij zelf niest of moet niezen of als een van ons niest. Dat is dus eigenlijk zijn eerste woordje na papa en mama!

Wat hij ook doet is wijzen met zijn wijsvingertje. Erg schattig.

Hij heeft de afgelopen paar weken dus allemaal nieuwe dingen geleerd. Dat verklaart misschien een beetje waarom hij het zo nu en dan, vooral 's nachts, moeilijk had en huilbuien had.

In bed moet je hem echt vastsnoeren met de slaapzak (instoppen bij voeteneind) en deken, anders ligt ie gelijk op zijn buik. Op zich niet erg, maar hij is nog niet gewend om op zijn buik te slapen en gaat dan huilen. De afgelopen maanden is het slapen 's nachts wisselend gegaan. Er waren nachten dat hij 1-2-3-4 keer wakker werd, met daartussen nachten dat hij doorsliep. Afgelopen week in Oostenrijk was het ook erg wisselend, gelukkig ging oma er vaak uit (ook 's ochtends) waardoor wij wat rust konden pakken. Ook fijn aangezien ik ziek was (griep en keelontsteking).

Deze week gaat het goed, al begon het wel met huilbuien toen we terug waren uit Oostenrijk. De 2e nacht hebben we hem een keer laten huilen (duurde kleine 10 min.) en dit hielp: hij sliep de hele nacht door, zelfs tot 7:45! Hij moest echt weer even wennen aan het thuis zijndenk ik. 7:45 redt hij niet meer (is krap 7:00), maar de afgelopen nachten slaapt hij dus gelukkig wel door (en wij dus ook).

Volgende week moeten we weer naar het consultatiebureau, voor controle en een prik. Ben benieuwd wat ze daar zeggen over groei, ontwikkeling, eten (wat/hoeveel), melk/zuivel, etc. We zullen weer wat vragen op papier zetten.

Begin februari weer naar dr. Rijnberg. Ben er wel benieuwd naar, want we zien dat hij uitgerekend zijn linkervoetje bij het stappennaar binnen neerzet. Lijkt me goed dit te corrigeren voordat hij echt leert lopen. We willen vragen wat voor schoentjes we het beste kunnen kopen.

Nog een ander klein nieuwtje: ik ben weer zwanger!
Inmiddels alweer 12 weken, dus we zitten alweer bijna op een derde van de totale looptijd. Betekent dat ik eind juli uitgerekend ben. Een zomerkindje dit keer dus.

Afgelopen maandag de screeningecho gehad; niet alleen zagen we voor het eerst een nieuw wezentje spartelen, ook werd gekeken naar de grootte (om de termijn te bepalen) en de nekplooi is opgemeten. In combinatie met mijn bloeduitslagen en leeftijd komt er een risicobepaling voor het Syndroom van Down uit. Gelukkig kwam hier geen verhoogd risico uit. Dit betekent geen 100% zekerheid, maar we hebben nu gedaan wat we kunnen. Verder onderzoek is niet mogelijk.

Nu dit achter de rug is, en ik dus zeker weet dat ik inderdaad zwanger ben (er zit echt iets!), kunnen we ermee verder. Om het maar cliché uit te drukken: genieten. Ik wil het voorlopig nog stil houden op mijn werk omdat ik niet wil dat dit een eventuele contractverlenging in de weg staat. Alleen ben ik bang dat ik eerder een buik heb dan dat ik hier meer duidelijkheid over heb. Maar gelukkig had ik al een buik, dus valt een nieuwe buik niet zo op ;-) We zien wel hoe het loopt.


Tot zover!

Maya