Kort en krachtig: Bas is geboren op 8 augustus om 5 over 11. Hij is 51cm groot en 3.440 gram zwaar.

Bas heeft ook al een website >>>> klik hier!


Hierop alsvast wat foto´s!

Later meer...

Trotse opa Victor

Wat vliegt de tijd zeg! Vooral als je de afgelopen anderhalve maand thuis zit, zoals ik. Ik ben dus inmiddels de uitgerekende datum gepasseerd, maar nog geen teken van Toms broertje of zusje. Dus neem ik nu nog maar even de tijd om een bijdrage te typen aan Toms weblog. Daar zal het de komende weken waarschijnlijk niet van komen.

Met Tom gaat het erg goed. Sinds half juni loopt hij dus en inmiddels gaat dat lopen een heel stuk harder en zekerder. Hij kruipt bijna niet meer, alleen als hij valt en er is niets in de buurt om zich aan op te trekken. Want al kan hij wel zelf opstaan, hij doet het niet...
Hij doet van alles tijdens het lopen; met zijn armen zwaaien, dingen oprapen, bal gooien. Hij kan ook stil staan, dat lukte in het begin nog niet maar sinds een paar
weken wel.

Hij kan ook vrij goed drempels over stappen; de lagere zonder steun, de hogere met steun van deurpost.
Ook bergop en bergaf gaat goed, al lijkt het soms alsof hij zich van een heuvel af stort, hij gaat dan steeds harder lopen. Maar dan weet hij onderaan (of halverwege) toch te remmen en stoppen zonder te vallen. Hij heeft zich dus best goed onder controle.
Als hij valt wordt hij de ene keer boos, de andere keer moet hij lachen. Hangt van zijn bui af maar ook waarom hij valt.
Een paar keer per dag, meestal 's ochtends en 's avonds, heeft hij zijn loop-halfuurtje. Dan loopt ie heen en weer door de kamer, ondertussen druk kletsend en allerlei dingen oppakkend of wegleggend (of -gooiend). Hij heeft rondjes draaien ook ontdekt, hij draait dan rondjes om zijn as. Meestal valt hij voordat ie echt duizelig wordt (volgens mij).
Voetballen kan hij ook. Hij loopt dan min of meer tegen de bal aan, maar vaak schopt hij ook echt de bal weg. Hij heeft dit afgekeken van buurjongetje Mees (die is 2 weken jonger).

Maar de bal gooien vindt hij nog steeds het leukst en kan hij ook nog steeds heel goed. Zowel ver/hard gooien als gericht gooien, met grote bal (2 handen) of kleine bal (1 hand).
Hij is nog steeds gek op Bert en Ernie, zowel op de knuffels als op tv, Sesamstraat dus. Hij ziet niet elke dag Sesamstraat; hij is niet altijd op tijd thuis (het begint om 17:25 al) en we denken er ook niet altijd aan. Soms kijkt hij het 's ochtends, dan is het om 7:20.
We hebben een paar weken geleden 2 spijlen uit zijn ledikant gehaald zodat hij er zelf uit kan klimmen. Dit om hem voor te bereiden om een gewoon bed, waar hij over 3 maanden al in moet omdat de wieg dan naar de zoon van Ika en Wim moet. En numero 2 moet dan dus al in Toms ledikant en Tom dus naar een ander bed.
Dit gaat heel goed. Hij blijft bijna altijd in bed liggen totdat hij 's ochtends wakker wordt. 1x hebben we hem, toen wij naar bed gingen, op de grond naast zijn bed aangetroffen. Is ie er dus uit geklommen en is gaan spelen en vervolgens op de grond in slaap gevallen! Was wel erg schattig om te zien.

Hij slaapt niet meer met slaapzak, omdat dit het voor hem wel erg lastig maakt om uit bed te klimmen en te gaan spelen. Meestal trekken we hem een pyamabroek aan zodat hij minder goed bij zijn spalkjes kan. Maar als het warm is doen we dit niet, hij mag 's ochtends ook best zijn spalkjes uit doen.

Tom begrijpt nu echt steeds meer van wat je zegt. Dat is voor ons wennen, wat kan je wel en niet aan hem vragen? Maar je kan hem nu dus vragen om naar papa/mama te gaan/komen, zijn schoenen te pakken, of naar boven te gaan. Dat snapt hij allemaal, maar luisteren is een tweede... In het begin deed hij netjes alles wat je van hem vroeg (vond hij wel interessant geloof ik), maar sinds een paar weken laat meneer dus zijn eigen recht gelden. Vraag je hem om bij je te komen (we zeggen er dan bij waarom, bijv. "Tom kom je bij mama, schoenen aantrekken".), dan loopt hij naar je toe maar 2 meter bij je vendaan draait hij zich om. We hebben nu de regel dat we het dan nog eens zeggen (iets strenger), en daarna nog 1x, wat we er dan ook bij zeggen. Luistert hij dan nog niet dan gaan we hem halen en zeggen we dat hij stout is.
Doet hij uit zichzelf iets wat niet mag (gooien, slaan, bijten), dan is er een waarschuwing en daarna is het afgelopen. Dan pakken we iets wat hij gooit af, of we spreken hem ernstig toe. Soms wordt hij dan heel boos en gaat dan hard en driftig huilen. Dan zetten we hem een stuk verderop en, sinds vandaag, op de gang. Daar zit nu een traphekje zodat hij niet de trap op kan en dan mag hij daar even afkoelen. Als hij (bijna) klaar is met huilen dan halen we hem en dan geven we een knuffel en zeggen we nog eens dat wat hij deed stout was maar dat we hem nu wel weer lief vinden, ofzoiets.

Hij vertoont dus al echt peuter-puber gedrag en we moeten hier allemaal aan wennen. Tom ook, je ziet dat hij soms ook echt even met zichzelf in de knoop zit. Hij krijgt dan dus wel straf, maar daarna is het ook weer goed en krijgt hij dus een knuffel. Dan is het vaak ook weer over. Maar we moeten hier nog echt een weg in vinden.
Wat praten betreft leert hij snel woordjes bij. Nieuwe woordjes zijn:

kikker (kikka)
eten, drinken, (beiden het zelfde, soort van tita, dus niet helemaal goed...)
toetje (toeta!)
buiten (bui)
uit (tui)
op
aap (paa) en dan ook aap-geluid
olifant (oof)

Verder kletst hij de oren van je hoofd in een nog onherkenbare taal. Onverstaanbaar dus maar wel erg schattig! Hij zegt vaak echt iets tegen je, en dan zeggen we gewoon "o ja, is dat zo?", ofzoiets, terug.
Hij doet ook heel snel dingen na. Het verbaast ons soms hoe goed hij iets nadoet, bijv. een geluid of handeling. Vaak in een keer goed.
Als hem iets vraagt knikt hij bijna altijd ja. Jammer genoeg doet hij vervolgens lang niet altijd ja, dus we vragen ons af hoe vaak hij de vraag echt snapt! Bijvoorbeeld "Tom, ga je mee naar boven voor een schone luier?". Dan knikt hij ja en dan wil hij ook wel mee naar boven. Dan zeg je weer "Tom we gaan je luier verschonen", maar vervolgens wil meneer daar niets van weten. Hij is niet echt fan van op het aankleedkussen liggen. Al helpen de Kiekeboe boekjes wel erg goed. Dan ligt de boekenwurm te lezen en kun je het meeste toch even snel doen.
Sinds een paar weken hebben we de tuitbeker afgeschaft. Tom kon al heel lang (al zeker een half jaar) uit een gewone beker drinken. Maar omdat hij steeds van die gooi-neigingen had bleven we toch aan de tuitbeker (wel zonder anti-lek). Maar het gaat heel goed, al moet de beker niet te vol zijn.
Ook uit een gewone fles drinken kan hij heel goed. Hij zet de fles aan zijn mond zoals wij ook doen: dus niet met zijn hele mond er omheen. En zo kan hij helemaal zelf uit zo'n fles drinken. Handig, want we hoeven nu geen apart drinken meer voor hem mee te nemen (flesje water hebben we toch altijd bij ons).

De afgelopen dagen was het erg warm, dus weer een badje in de tuin gezet. Dat blijft hij geweldig vinden. Badje in, badje uit, zandbak in, zandbak uit, badje weer in... En ondertussen rondjes lopen (bijna rennen) over het gras. En lekker spetteren of zijn gezicht onder water doen. En ook lekker op het gras of in de zandbak poepen... Met het potje ben je dan echt te laat!
Hij zit sinds een aantal weken een beetje in een verlegenheids/eenkennigheids fase ten opzichte van vreemden. Dat schijnt normaal te zijn op deze leeftijd. Zaterdag waren we op een verjaardagspicknick van Dieuwke, en dat vond hij toch wel te veel, al die mensen en kinderen. Toen heeft hij de hele middag rustig en bedeesd bij ons gezeten. Pas het laatste uur ontdooide hij, toen was het ook iets rustiger. Vandaag kwam buurjongetje Mees even langs en toen was Tom wel helemaal in zijn element. Hij gaf Mees zelfs een auto en de bal en ging achter hem aan rennen. Scheelt vast dat hij op eigen terrein was!

De afgelopen maand zijn wel vaak met ons abonnement in de dierentuin geweest. Tom is vooral gek op de Ocean: hij loopt daar zelf rond, ondertussen luid "oeh!" roepend naar alle vissen! Ook de Bush (jungle) vindt hij erg leuk om zelf in rond te lopen. Verder vindt hij de vogels erg mooi. De laatste keer wilde hij heel lang bij de Jan van Genten blijven; een ervan was aan het badderen en een andere zat vrij dichtbij hem de hele tijd aan te kijken. Vond hij erg interessant. Wel oppassen voor Bokito-achtige taferelen natuurlijk...

Ik vergeet vast dingen over ons fantastische ventje te vertellen, maar hier houd ik het even bij.
Wij moeten vanmiddag naar de verloskundige, we zullen daar wel horen hoe ze het gaan aanpakken mocht de bevalling ook de komende week niet spontaan beginnen.
Groetjes,
Maya