Ongelofelijk maar waar: Bas is zindelijk!
Sinds 2 weken heeft hij overdag geen luier meer om. Er gebeurde nog wel een een 'onbelukje', maar sinds een week gaat het echt goed.
Gisteravond ben ik vergeten hem een luer om te doen. Toen wij naar bed gingen besloten het maar zo te laten en hem nog op de wc gezet ("neeeeeeheeeeeee, wil niet op ceeeeeeeeee!!!"). En vanochtend was hij droog!!

Hij gaat nu ook zelf naar de wc en dan mogen wij niet helpen. En dat gaat ook best goed, al krijgt hij zijn broek niet altijd uit. Dus gebeurt er soms toch nog een ongelukje half op de wc. De wc-bril verkleiner mag er ook niet meer op en natuurlijk moet jij ook zelf doorspoelen. Alles moet zelluf. Dat heeft Bas echt veel erger dan Tom ooit heeft gehad. Wel met resultaat, want Bas kan zichzelf nu al grotendeels aan- en uitkleden. Tom kan dat al wel maar heeft er meestal geen zin in.

In het vorige bericht vergeten te vertellen dat Tom nu echt superfan is van Cars. Hij speelt bijna alleen daarmee en wil heel graag alle Cars figuren hebben. Maarja, dat gaat niet zomaar he.

Op school leert Tom al engels, van juf Pip. Hij kent al de woorden cat, dog, yes, no, cars (duh), boy, girl en een paar kleuren. Ook kent hij 2 engelse liedjes (Good morning everyone en Brown is the colour). Wat opvalt is dat zijn uitspraak gelijk goed is. Dat is natuurlijk het voordeel van zo vroeg engels leren.

Het is heerlijk lenteweer deze week, met vandaag als warmste dag dus ik heb geluk.
Voor de kippen is het ook echt lente en die leggen nu ook goed: vaak 4 eieren per dag, afgewisseld met dagen met 1, 2 of 3 eieren. Maar meestal zijn het er minimaal 2. De oudste 2 zijn vreemd genoeg eind december begonnen met leggen (dus tijdens de kortste dagen van het jaar). De jongere 2 zijn in januari begonnen. Eigenlijk zijn ze gelijk goed gaan leggen, maar nu dus nog beter.

Dat was het weer even voor nu.

januari 2010 (toen begon ik aan deze post...)

Hoera, Tom is 4 jaar! Wat een mijlpaal en wat spannend was het, zowel voor hem als voor ons!

Het aftellen is na de kerst echt begonnen. Een paar maanden terug zeiden we steeds: eerst gaan we sint maarten lopen, dan komt sinterklaas, dan gaat sinterklaas weer weg, dan wordt het kerst, dan gaan we skiën en daarna ben je jarig en ga je naar school. Toen na de wintersport al die andere (ook spannende dingen) geweest waren kon er naar 29 januari en 1 februari (Toms eerste schooldag) toegeleefd worden.

Maar eerst de wintersport. De dag voor kerst (een donderdag) zijn we vertrokken en daardoor een erg goeie (de beste ooit!) reis gehad. Inclusief pauzes waren we er in 10 uur (7:00-17:00). Daar aangekomen bleek de weers- en sneeuwvoorspelling van internet helaas te kloppen… In het dal bijna geen sneeuw en het was niet eens koud. De oefenweide lag er erg triest bij. We hebben ons verdriet maar gelijk weg gegeten met kaisersmarrn, in de hut onderaan de kinderweide. Daarna het appartement opgezocht, de eerste 2 dagen hadden we 2 appartementen op de 1e verdieping. Op zaterdag kwam ons ‘eigen’ appartement (de hele 2e verdieping) beschikbaar. Maar het zag er allemaal prima uit. Wat maar goed was ook want de hele volgende dag, eerste kerstdag dus, regende het. In Nederland was er, weliswaar krap aan, een (officiële) witte kerst, wij zaten dus in de regen. Tegen 15:00 stopte het eindelijk, dus gauw de kinderen en onszelf ingepakt en naar de kinderweide om te sleeen. Iets hoger op de helling lag wel sneeuw dus we hebben ons nog prima vermaakt. Daarna ‘thuis’ een heerlijk kerstdiner bereid (mede dankzij Appies kant en klare gerechten). Die zelfde avond werd het ineens kouder en de volgende dag zijn Jaap en ik voor het eerst gaan skiën. Het ging heerlijk, ook de volgende dag. De derde dag ging minder, eind van de dag weer goed gevallen, natuurlijk op een van de bekendste stukken op de dalafdaling. De dag erna een uur privéles genomen, daar veel van opgestoken. De dag daarna regende het weer (althans, begon met regen daarna klaarde het op) dus die dag met zijn allen een tour door het dal gemaakt (langs St. Johann, Kitzbühel, en het hele brixental door). De volgende dag weer gewoon geskied, het zelfde geldt voor alle dagen daarna. We hebben in totaal 7 dagen geskied (we hadden zo’n pas waarme we in 10 dagen 7 dagen konden skiën, die dus precies opgemaakt). De sneeuwcondities waren niet ideaal omdat de temperatuur op veel dagen boven nul was. Soms regende het zelfs ’s middags en ’s avonds. Maar gelukkig lag er ‘boven’gewoon altijd sneeuw. Vrijdagavond (1 januari) was in Ellmau weer de traditionele nieuwjaarsviering, met paragliders, skileraren die door vuur springen en vuurwerk. Daar zijn Jaap en ik samen naar toe gegaan. Het dorp is ca. 20 minuten lopen vanaf het appartement, dus we zijn lekker teruggelopen. Heen waren we gebracht door taxi Vic. Die avond ging het vlak na het vuurwerk (hoe symbolisch) sneeuwen. Lekker op tijd dus. De volgende dag waaide het hard en sneeuwde het nog, dus het waren barre omstandigheden op de berg. Wel lekkere poedersneeuw (eindelijk!), dus nog een lekkere laatste skidag gehad.

De terugreis ging jammergenoeg minder makkelijk. Het was erg druk op deze laatste vakantiedag en het weer zat ook niet mee. Veel sneeuw gehad onderweg. Maar dankzij Pingu, B de B en Elias hebben we van de jongens geen last gehad.

Bas heeft het die week wat moeilijk met zichzelf gehad. Zat in een ongekende nee-fase, ook voor de vakantie al. Eenmaal thuis was dat heel snel over, aslof ie ge-reset was. Sinds de vakantie kunnen Tom en Bas ineens heel leuk samen spelen. Hebben meer geduld met elkaar, praten en overleggen vaak eerst voor ze ruzie maken. Heel leuk om te zien hoe ze met elkaar praten. Tom als grote broer veel voorstellen en uitleggen, Bas die dan lekker mee probeert te doen.

Het verdere aftellen naar Toms verjaardag deden we met stickertjes plakken op een zelf gemaakte kalender. Tom leek zich te verheugen op school maar de laatste paar dagen zei hij ineens dat ie niet naar school wilde. Is ook wel logisch want het is een heel grote verandering en dus heel spannend. Ook betekende dit het einde van het Kideo tijdperk.

Voor de 29e zou Tom 3x gaan wennen op school, bij juf Mara en Monique. Dat werden uiteindelijk 2 ochtenden omdat de eerste ochtend juf Mara ziek was. En de eerste keer naar school bij een invaljuf bleek geen goed idee. Het was al zo spannend en toen ik met Tom in de klas kwam en niemand, inclusief de invaljuf, kende of verwachte hem was dat echt te veel. Dus ben ik na een uur weer met hem naar huis gegaan. De keer daarop bracht Jaap hem weg, Bas ging tegelijk wennen bij het nieuwe kdv. Bas wegbrengen was geen probleem maar Tom was wel een klein drama. Gelukkig werd hij nu wel echt verwelkomd door een van zijn juffen, dus durfde Jaap hem wel daar te laten. Om 12:00 heeft Jaap hem opgehaald. De 3e keer heb ik hem gebracht, toen heeft hij helemaal niet gehuild. Bij Bas was het dit keer wel drama. Die had het ook ineens door.

Toms verjaardag zelf was erg leuk. Donderdag de 28e was de laatste dag Kideo, dus Tom en bas beiden getrakteerd. Bas op koekjes en Tom op giraffen van worst, kaas en ananas. Dat was een succes, behalve dan dat niemand ananas lustte. Dus dat moesten we de volgende keer maar niet meer doen, zei Tom (niet zo’n goed idee papa). Bij Kideo hebben ze mooie plakboeken gemaakt voor beide jongens, wat het extra pijnlijk maakte dat we daar weggingen. Want we hebben daar een goede tijd gehad.

Vrijdag de 29e waren we allemaal vrij, dus ’s ochtends op bed kado’s uitgepakt (Elias en Trolle en van Bas een cars auto: matter). Daarna kwamen Wim, Janny, Vic en Tjitske langs met kado’s: safarihuis van Playmobil en een doos kleine lego. ’s Middags kwamen Annelies met Maret en Casper, Christel met Jorn en Thies en later nog buurmeisje Lise en haar moeder en broertje. Het was een gezellige drukte met 8 kinderen! Die bleven ook allemaal pizza’tjes eten (zelf belegd!).

Zaterdagochtend kwam Willeke nog langs met een lego takelwagen. ’s Middags had Tom kinderfeestje met kindjes van Kideo (Eva, Brian, Anton en zijn grote vriendin Sam). Was ook erg leuk. Tom heeft 2 lego setjes, playmobil en dingen van Cars gekregen. Sam en haar moeder bleven toen eten.

Zondags hadden we helemaal geen afspraken, dus heerlijk uitgerust van alle drukte en ons allemaal voorbereid op de dag erna: school en nieuwe kdv.
Met Tom ging alles vanaf toen hartstikke goed. Hij vond het wennen ook helemaal niet nodig. Hij begint de schooldag nog wel rustig, in zijn eentje, met een boekje of puzzel, dan kan hij mooi “de poes uit de struiken kijken”.
Bas vindt het soms nog even moeilijk met het afscheid, maar gelukkig kunnen de leidsters hem goed afleiden met een visvangspelletje.

Tom is nu snel aan het veranderen. Hij heeft praatjes voor tien en vertelt alles vrij nauwkeurig na. Hij kan echt de grote broer uithangen en begrip opbrengen voor peuterpuberende Bas. Bijvoorbeeld als Bas zegt dat de boot Trolle van hem is terwijl deze van Tom is, en ik zeg tegen Tom “laat Bas maar, hij is van jou maar jullie zijn nu samen lekker aan het spelen ”, dan doet Tom dat en krijgen ze geen ruzie. Tom vraagt meer aan Bas in plaats van iets af te pakken. Bas leert daar ook veel van met als resultaat: minder vaak ruzie.

Het is inmiddels begin maart en Tom is al goed gewend op school. En Bas bij kdv Pinokkio, mede dankzij het magneet-vis-spel. Wim en Janny en Vic en Tjitske passen om de week op donderdagmiddag op Tom zodat hij dan niet naar de bso hoeft. Tom heeft dus elke week een middag quality time met opa en oma. Bas daarentegen heeft 2x per week een ochtend alleen met mama of papa.

Tom leert op school ook al engelse woorden. Zijn eerste woorden zijn yes, cat en dog. Ook heeft hij de vrijdag voor de voorjaarsvakantie zijn eerste ‘musical’ opvoering gehad. Hij moest “visje, visje in het water” zingen samen met de andere 3 jongsten uit zijn klas. Dat deed hij hartstikke goed! Ik heb me echt in moeten houden anders had ik keihard staan janken daar (van trots uiteraard).

2 weken geleden zijn ze nog gaan schaatsen met school (zonder ouders). Gek genoeg was Tom ineens helemaal niet bang meer. Na 1 rondje met de juf kon ie het wel zelf. De dag erna is hij nog een keer gegaan (op de vijver in het Asserbos) samen met opa en oma Wim en Janny en toen ging het weer heel goed. Hij wilde ook ineens wel skiën. Lekker op tijd… (of we waren er toch een jaar te vroeg mee).

In de week dat hij met school begon is hij, samen met vriendinnetje Sam, begonnen aan watergewenning. Geen spoortje van zenuwen te bespeuren, ook niet toen we daar waren en de kinderen een voor een het water in moesten springen. Tom sprong zo het water in, Sam durfde eerst niet. Maar na een paar keer op en neer lopen moesten de ouders weg. Dat leek gewoon goed te gaan en toen we terugkwamen vlak voor het eind was Tom gewoon lekker aan het spelen. Hij wilde het water niet eens uitkomen. Maar toen kreeg ik van de juf te horen dat hij een hele tijd gehuild had vanaf toen ik weg was gegaan. De keren daarna mocht ik natuurlijk niet meer weg, maar toch gedaan. Het ging steeds beter maar de afgelopen 2 keer was er geen les vanwege vakantie en verbouwing (van het zwembad). Dus ben benieuwd hoe het de eerst volgende keer gaat.

Bas wisselt leuke fasen nog steeds af met erg vervelende. Al kan het ook om de dag mis zijn. En dus om de dag juist heel erg gezellig. Hij is veel erger aan het peuterpuberen dan Tom ooit gedaan heeft. Hij kan echt op alles nee zeggen. En dan niet gewoon nee, maar NEEEE krijsen en echt boos worden. Bijna alles doet hij echt langzaam, of treuzelend: eten, lopen, luisteren… Als je aan tafel boos op hem wordt schuift hij zijn bord zo hard weg dat van alles omvalt. Wat dat betreft is het wel een driftkopje. Maar het is bij hem wel snel vergeten en vergeven en hij kan tegenwoordig heerlijke kusjes en knuffels (“kluffels”) geven!

Ook begint hij met grapjes maken. Kijk, Winnie de koe! Grapje! (ipv Winnie de Pooh dus, staat op zijn hemd).

Tom vraag dingen als: “ijs kan niet op water dat beweegt he. Hoe weet het ijs dat dan, dat dat niet kan”.

Bas is een beetje bezig met zindelijk worden. Hij moet van ons elke ochtend en avond op de wc plassen en dat doet hij ook netjes. En overdag vragen we hem 20x of hij moet poepen en we zeggen steeds “niet in je luier poepen he Bas”. Laten we zeggen dat dat 2/3 van de dagen goed gaat, mits we thuis zijn (al heeft hij het wel ooit opgehouden tijdens een wandeling).
Op het kdv gaat het ook vrij goed. Ze nemen hem mee tijdens de ‘wc-rondes’ en op de wc deur hangt een papieren potje waar hij dan een sticker op mag plakken.

Tom heeft de laatste weken (of maanden?) nog steeds vaak last van zijn oren. In januari op nacontrole geweest bij de KNO arts (voor de buisjes). Toen zaten ze er nog in maar dat was geen probleem. Ze zouden er vanzelf wel uitvallen en we hoefden niet nog een keer op controle te komen. Maar in februari kreeg Tom ineens erge oorpijn aan zijn linkeroor. Dus terug naar de KNo arts: het rechterbuisje was er uit, maar het linkerbuisje zat vast met een korstje. En dat doet zeer. We moesten het week maken met olie. Na een aantal dagen druppelen was de pijn weg, maar later kwam deze terug en kreeg Tom weer echte oorontsteking, met koorts en al. Van de huisartsenpost een antibiotica kuur gekregen. Begin deze week was ik bij het consultatiebureau en de arts daar gevraagd even in zijn oor te kijken. Toen bleek de oorontsteking doorgebroken te zijn. Haar advies was te overleggen met de huisarts over hoe nu verder. Vandaag naar de huisarts geweest en deze adviseert ons toch maar weer naar de KNO arts te gaan…. Dus gaan we dat maar weer doen. Waar dit op uit gaat lopen? Nieuwe buisjes, amandelen er uit?

Deze week weer eens nieuwe schoenen gekocht. In de winkel zei Tom dat hij rode schoenen met klittenband wilde. Die hadden ze dus hoefde (kon) er niet verder gekeken worden. Eigenlijk wilde Tom schoenen met lampjes maar gelukkig werd hij afgeleid door die rode…

Voor de statistieken:

Tom heeft bovenmaat 110-116 (maar gaat richting de 122), ondermaat 104. Schoenmaat 26.
Bas heeft maat 92, luiermaat 5+ en schoenmaat 23.